Posts filed under: ‘கதை நேரம்‘




புத்திமான் பலவான்

தமிழின் முதல் நாவலான பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் படித்தேன். நல்ல நகைச்சுவையுடன் சிறு சிறு கதைகளும் நல்ல கருத்துகளும் கொண்டிருந்தது புத்தகம். பிரதாப முதலியார் தனது சரித்திரத்தை நகைச்சுவையுடன் நயம்பட கூறியிருப்பார். அதில் நான் இரசித்த பிரதாப முதலியாரின் அனுபவம் ஒன்று என் குழந்தைகளும் இரசித்ததால் “கதை நேரத்தில்” என் மொழியில்….

ஒரு வழிப்போக்கன் ஒரு ஊருக்குள் நுழைந்தான். அவனது செருப்புகள் பிய்ந்து போனதால் அங்குள்ள ஒரு செருப்பு விற்பவனிடம், “நீ எனக்கு செருப்பு தந்தால் நான் உனக்கு சந்தோஷம் தருகிறேன்”, என்றான். செருப்பு விற்பவனும் செருப்பு தந்தான். வழிபோக்கன் ஒரு பணம் தந்தான். செருப்பு விற்றவன் “சந்தோஷமில்லை” என்றான். வழிபோக்கன் ஐந்து பணம் தந்தான். செருப்பு விற்றவன் “சந்தோஷமில்லை” என்றான்.இப்படியே நூறு பணம் கொடுத்தும் செருப்பு விற்றவன் “சந்தோஷமில்லை” என்றான். வழிப்போக்கன் இதற்கு மேல் என்னால் கொடுக்க முடியாது என்றான். ஆனால் செருப்பு விற்பவனோ “நீ எனக்கு சந்தோஷம் தருகிறேன் என்று கூறினாய், எனவே சந்தோஷம் கொடு”, என்றான். இருவர் பிரச்னையும் தீராததால் அரசரிடம் செல்ல முடிவெடுத்தார்கள்.

அரசனிடம் போகும் வழியில் சத்திரம் ஒன்றில் தங்கினார்கள். அங்கு சிலர் சீட்டாட்டம்
ஆடினார்கள். சீட்டு ஆடும் பொழுது பந்தயம் வைத்து தோற்றவர் ஜெயித்தவருக்கு பொருள் கொடுக்குமாறும் விளையாடுவர். எனவே வழிப்போக்கன் அவர்களிடம் “என்ன பந்தயம்?” என்று வினவினான். அவர்கள் “சும்மா” என்றார்கள். வழிப்போக்கனும் பந்தயம் இல்லை என்றெண்ணி கொஞ்ச நேரம் விளையாடினான். வழிப்போக்கன் விளையாட்டில் தோற்றுப் போனான். உடனே சத்திரத்துக்காரர்கள் “சும்மா கொடு” என்று அவனைப் பிடித்துக் கொண்டார்கள். எனவே அவர்களும் அவனுடன் அரசரிடம் செல்ல சேர்ந்து கொண்டார்கள்.

போகும் வழியில் ஒரு குடிசையில் இருந்து நல்ல சமையல் வாசனை வந்தது, வழிப்போக்கன் அதன் வாசனையை இரசித்து மூச்சை உள்ளிழுத்தான். உடனே சமையற்காரன் “எனது சமையலை முகர்ந்து உன் வயிற்றை நிரப்பிக் கொண்டாய், எனக்கு பணம் தா” என்றான். அவனையும் வழிப்போக்கன் சமாதானம் செய்யாததால் அவனும் அரசனிடம் செல்ல சேர்ந்து கொண்டான்.

போகும் வழியில் குருடன் ஒருவன் வந்து “நேற்று என்னிடம் நல்ல கண்ணைக் கடன் வாங்கி குருட்டுக் கண்ணைக் கொடுத்தாயே, என் நல்ல கண்ணைத் திருப்பிக் கொடு” என்றான். அவனையும் வழிப்போக்கன் சமாதானம் செய்யாததால் அவனும் அரசனிடம் செல்ல சேர்ந்து கொண்டான். அது போல் ஒரு முடவனும் “”நேற்று என்னிடம் நல்ல காலைக் கடன் வாங்கி நொண்டிக் காலைக் கொடுத்தாயே, என் நல்ல காலைத் திருப்பிக் கொடு” என்றான். அவனையும் வழிப்போக்கன் சமாதானம் செய்யாததால் அவனும் அரசனிடம் செல்ல சேர்ந்து கொண்டான்.

எல்லோரும் அரசனிடம் வந்தார்கள். அரசன் வழக்கை விசாரித்தான். இந்த விசித்திர வழக்கை காண ஊரில் எல்லோரும் வந்தார்கள். முதலில் அரசன் செருப்பு விற்றவன் வாதத்தைக் கேட்டான். பின் அவனிடம் “நான் அரசனாக இருப்பதில் உனக்கு சந்தோஷமா?” என்றான். செருப்பு விற்றவன் இல்லையென்றா சொல்ல முடியும், “சந்தோஷம்” என்றான். உடனே அரசன் “அந்த சந்தோஷத்தை வைத்துக் கொள் , உனது பிரச்னை முடிந்தது” என்று கூறிவிட்டான்.

அடுத்து சீட்டாட்டக்காரர்களைப் பார்த்து ஒரு குவளையைக் காட்டி “இதில் என்ன இருக்கிறது?” என்று கேட்டார். அவர்களும் “ஒன்றுமில்லை, சும்மாதான் இருக்கிறது” என்றனர். “சரி, அந்த சும்மாவை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று அரசர் கூறிவிட்டார்.

பின் அவர் சமையற்காரனை விசாரித்தார். வழிப்போக்கனிடம் சில காசுகள் வாங்கி ஒரு பையில் போட்டு குலுக்கினார். சமையற்காரனிடம், “இந்த காசுகளின் சத்தம்தான் உனது சமையலின் வாசனைக்கான தொகை” என்றி தீர்ப்பளித்தார்.

பின் குருடனையும் முடவனையும் விசாரித்தார். குருடனிடம் “உன் குருட்டுக் கண்ணைக் கொடு, அவன் நல்ல கண்ணைத் தருவான்”, என்றார். குருடன் “என்னால் என் குருட்டுக்கண்ணை எடுக்க முடியாது” என்றான். அரசர் “நான் எடுக்கவா ” என்றார். அவன் “எனக்கு இந்த கண்ணே போதும் என்று கூறிவிட்டான்”. இதே போல் முடவனிடமும் “உன் நொண்டி காலைக் கொடு, அவன் நல்ல காலைத் தருவான்” என்று கூற முடவன் “எனக்கு நொண்டி காலே போதும்” என்று கூறிவிட்டான்.

எல்லோரும் அரசனின் புத்திசாலித்தனத்தைப் புகழ்ந்தார்கள்; “புத்திமான் பலவான்” என்பது உண்மையே என்று மகிழ்ந்தார்கள்.

Advertisements

3 பின்னூட்டங்கள் ஏப்ரல் 21, 2009

ஆத்திச்சூடிக் கதைகள் (1.அறம் செய விரும்பு )

தினம் ஒரு கதை சொல்வதாகச் சொல்லி நாட்கள் பல கடந்த நிலையில் இன்று என் சோம்பேறித் தனத்தை மூட்டை கட்டி வைத்து விட்டு முதல் கதையை ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.இன்று மெட்ரிக் …சி.பி.எஸ்.சி எனத் தேடி தேடி நம் குழந்தைகளை பள்ளியில் சேர்க்கும் நேரத்தில் தமிழ் இரண்டாம் மொழியாகி விடுவது சகஜம் .

ஆத்திச்சூடி மறக்கக் கூடாதல்லவா? ஒளவைப் பாட்டியும் தான் .

சரி இனி கதைக்குப் போகலாம்.

இது நான் பாப்புவுக்கு சொன்ன கதை …கொஞ்சம் முன்னே..பின்னே இருந்தாலும் படித்து கருத்தை சொல்லுங்கள்

சினேகா எல்.கே.ஜி படிக்கிறாள். சிநேகாவுக்கு அன்று பள்ளி விடுமுறை . வெள்ளிக் கிழமை தான்…ஏதோ அரசு விடுமுறை தினம் அது ;அப்பாவுக்கும் விடுமுறை தான்.இரவு உணவுக்கு சரவணபவன் செல்வதென முடிவு செய்தாயிற்று. அம்மா காலையில் செய்த இட்லி மற்றும் சாம்பார் மீதம் இருந்ததை குளிர்சாதனப் பெட்டியில் வைத்து மூடினாள்.

அப்படியும் கொஞ்சம் புடலங்காய் கூட்டு மீதம் ஆனாதை உள்ளே எடுத்து வைக்காமல் அப்படியே பொட்டலம் கட்டி குப்பையில் போட்டாள்…புடலங்காய் கூட்டு மட்டும் எப்போது செய்தாலும் சரி செய்யும் அந்த ஒரு நேரம் மட்டுமே உண்பார்கள் …கொஞ்ச நஞ்சம் மிச்சம் மீதி எல்லாம் குப்பைக்கே .
சிநேகா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அம்மா புடலங்காய் கூட்டை குப்பையில் கொட்டுவதை ;

மாலையில் அப்பாவோடு பழம் வாங்க கடைக்குப் போனாள் .

ஒரு டஜன் மலை வாழைப் பழங்கள் 35 ரூபாய்கள் என வாங்கினார்கள் ,ஆப்பிள் கிலோ 80 ரூபாய்கள் .வீட்டிற்கு வந்தார்கள்…அம்மா வெளியே பக்கத்து வீட்டு பாட்டியிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.பாட்டி பழப் பையை பார்த்து விட்டு வாழைப் பழம் டஜன் எவ்ளோ சிநேகா குட்டி என்றார் .35 ரூபாய்கள் என்றதும் “கடைக்காரன் நல்லா ஏமாத்திட்டான் உங்களை…நேத்து நைட் எம்பொண்ணு அதே கடைல தான் 28 ரூபாய்க்கு வாங்கிட்டு வந்தாளே!?ஒரே நாள்ல 7 ரூபா கூட்டி விக்கிறானே?! என்று அங்கலாய்த்தார்.

சிநேகா இதையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் .

மணி 6.30 தைத் தாண்டியதும் அம்மா மளிகைச் சாமான் வாங்க ரிலையன்ஸ் போகவேண்டும் …அதற்கு பின் ஒரு எட்டு மணிக்கு சரவணபவன் போகலாம் என்றதும் அப்பா சரி என்று ரிலையன்ஸ் அழைத்துக் கொண்டு போனார். விலை சகாயமோ இல்லையோ …அம்மா தேவையான பொருட்கள் எல்லாம் வாங்கி முடித்தபின் தேவையற்றதும் சில பொருட்களின் அழகில் மயங்கி அதையும் எடுத்துக் கூடையில் போட்டுக் கொண்டாள்…சிநேகா டி.வி விளம்பரத்தில் பார்த்த மயக்கத்திலும் குஷியிலுமாக “கிண்டர்ஜாய் ” ஒன்று அல்ல இரண்டு வேண்டும் என அடம் பிடித்து வாங்கிக் கொண்டாள் .

எட்டு மணிக்கு சரவணபவன் உள்ளே நுழைந்தார்கள் .
ஆளுக்கு ஒரு சாம்பார் இட்லி …சினேகாவுக்கு ஒரு செட் சூடான இட்லி …ஒரு பிளேட் ரவா கேசரி …கடைசியில் சினேகாவுக்கு ஒரு ஸ்ட்ரா பெர்ரி ஐஸ் கிரீம் …அப்பாவுக்கும் …அம்மாவுக்கும் மாதுளம் பழ ரசம் ,முடித்துக் கொண்டு பில்லுக்கு காத்திருந்தார்கள்.பில்லுக்கு முன்பு ஒரு தட்டில் கல்கண்டு…வாசனைப் பாக்குத் தூள் ,சோம்பு என்று நீட்டப் பட்டது. சினேகா கல்கண்டையும்…சோம்புவையும் கொஞ்சம் வாயில் போட்டுக் கொண்டு வீட்டிற்கு என டிஸ்யூ பேப்பரில் வேறு எடுத்து வைத்துக் கொண்டாள் .பரிமாறிய சிப்பந்தி சிநேகவைப் பார்த்து சிரித்தார்.

பதிலுக்கு சிரித்து விட்டு இது நான் வீட்ல போய் சாப்பிடுவேன் என்றாள்.

பில் செலுத்தி வெளியில் வந்தார்கள் .

ரோட்டோரம் நிறுத்தி இருந்த வாகனத்தை எடுக்க செல்லும் போது அங்கே ஒரு வயதான பெரியவர் …ஆதரவற்ற எளியவர் போலும் காசுக்கு கை நீட்டினார். முதலில் அப்பாவோ…அம்மாவோ கண்டு கொண்டதாகக் காணோம் .

அந்தப் பெரியவர் நெருங்கி வந்து கேட்கவே அப்பா சட்டைப் பாக்கெட்டை துழாவி விட்டு சில்லறை காசு இல்லையே என்று வண்டியை எடுப்பதில் முனைந்து விட்டார்.அம்மாவோ “வெள்ளிக் கிழமை ” இன்னைக்கு போட வேண்டாம் என சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாமல் ஏதோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.சினேகா அப்பாவையும் ..அம்மாவையும் மாறி..மாறி ஒருமுறை பார்த்தாள்,பிறகு அப்பாவின் பாக்கெட்டில் இருந்து பத்து ரூபாய் நோட்டு ஒன்றை எடுத்து அந்த முதியவரின் கையில் போட்டு விட்டு அப்பாவையும்…அம்மாவையும் பார்த்து சிரித்தாள் .

ஒரே செல்லப் பெண் தான்…ஆனாலும் அப்பாவுக்கும் …அம்மாவுக்கும் திடுக்கென்று தான் இருந்தது இவளது செயல் அங்கே ஒன்றும் பேசாமல் வீடு வந்த பின் “ஏண்டா அப்படி செஞ்ச என்றனர் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர்.

சினேகாவோ …அம்மா …வாழைப் பழக் கடையில எட்டு ரூபாய் கொஞ்சம் புடலங்காய் கூட்டு …என்னோட கிண்டர்ஜாய்…அப்புறம் கொஞ்சம் ஸ்நாக்ஸ் …கூல் ட்ரிங்க்ஸ் …ஐஸ்-கிரீம் …எல்லாம் வாங்கினோம் இல்லம்மா …பாவம் அந்த தாத்தா கை நீட்டிக் கேட்கறார் இல்ல?! அவர் கிட்ட இருந்தா கேட்க மாட்டார் இல்ல? பசிக்குது போல …பாவமா இருந்துச்சா அதான் டாடி பாக்கெட்ல இருந்து பத்து ரூபாய் எடுத்துப் போட்டுட்டேன்.

எங்க தமிழ் மிஸ் சொல்லிக் கொடுத்தாங்கம்மா போன வாரம் “அறம் செய விரும்பு” ன்னு அது இதான மம்மி !!!

நீ படிக்கலையா ஸ்கூல்ல !!!

“ஆத்திச்சூடி அறம் செய விரும்பு “
ஒரு கணம் திக்கித்து நின்ற அம்மாவும்…அப்பாவும் மறு நொடியில் கல கலவெனச் சிரித்தவாறு ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர் .சினேகா கார்ட்டூன் பார்க்க தொடங்கினாள்.

என்ன செலவு பண்ணாலும் இந்தக் காலத்து குழந்தைங்க படு உஷார் தான் !!!

அப்போ புரியுதுங்களா “அறம் செய விரும்பு”

10 பின்னூட்டங்கள் ஏப்ரல் 7, 2009

மூன்று குட்டி பன்றிகள்

இங்கே நானும் உங்களுடன் உங்களுக்காக கதை சொல்ல வந்திருக்கிறேன்.

ஒரு ஊரில் மூன்று குட்டி பன்றிகள் இருந்தது.ஓய்வு நேரங்களில்,நன்றாக சாப்பிட்டு தூங்குவது இவைகளுக்கு ரொம்ப பிடிக்குமாம்.
இப்படியே நாட்கள் கடந்தது.இன்னும் சிறிது நாட்களில் குளிர் காலம் வந்துவிடும் என்பதால் மூன்றுமே தங்களுக்கென வீட்டைக் கட்டிக் கொள்ள விரும்பியது.
உடனே முதல் பன்றி,வைக்கோல் வைத்து வீட்டைக் கட்டி முடித்தது.
இரண்டாவது பன்றி,குச்சிகளை வைத்து கட்டி முடித்தது.மூன்றாவது பன்றியோ செங்கல் வைத்து வீட்டை கட்டி முடித்தது.மூன்று பண்ர்டிகளுக்கும் ஒரே சந்தோசம் தங்களுக்கென ஒரு வீடு இருப்பதை எண்ணி.
ஓரிரு நாட்கள் கழித்து அந்தப் பக்கமாக ஒரு நரி வந்ததாம்.அது முதல் பன்றியின் வீட்டுக் கதவைத் தட்டியதம்.உடனே பன்றி ஜன்னல் வழியாக எட்டிப் பார்த்துப் புரிந்து கொண்டது தட்டுவது யாரென்று.அதனால் கதவைத் திறக்கமுடியாது என்றதாம்.அப்போது நரி சொன்னதாம்,
நீ கதைத் திறக்கவில்லை என்றால் நான் உன்வீட்டை ஊதியே இடித்துவிடுவேன்.பிறகு உன்னை சாப்பிட்டும் விடுவேன் என்றதாம்.உடனே பன்றியோ,சற்றும் பயப்படாமலம்,
உன்னால் முடிந்தால் செய்துபார் என்றதாம்.
நரி சொன்னதுபோல் வீட்டை ஊதியே இடித்துவிட்டதம்.ஆனால், பன்றியோ பயந்துகொண்டு வேகமாக இரண்டாம் பன்றியின் வீட்டுக்க ஓடியதாம்.அங்கே சென்றதும் இந்த நரி அங்கேயும் வந்து முன்னதாக சொன்னதுபோல் இங்கேயும் சொன்னதம்.இவர்களும்
உன்னால் முடியாது,முடிந்தால் செய்து பார் என்றார்களாம்.அதுவும் சொன்னதுபோல் வீட்டை இடுத்துவிட்டதாம்இடித்தும் இந்த இரண்டு பன்றிகள் பயந்து ஒடுவைதைக் கண்டு சிரித்துக் கொண்டே ஆணவத்துடன் பின்னாலேயே
நடந்து போனதாம்.அந்த இரண்டு பன்றிகளும் மூன்றாவது பன்றியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்து வேகமாகக் கதவைத் தாளிட்டுக் கொண்டதுகளாம்.அப்போது ஒன்றும் தெரியாத அந்த மூன்றாவது பன்றியிடம் நடந்தவற்றிப் பற்றி இவ்விரண்டும் கூறியதாம்.அந்த நேரத்தில்,நரி இங்கும் வந்து அதேபோலவே சொல்லி மிரட்டியதாம்.உடனே மூன்றாவது பன்றியோ,
அவ்விரண்டு பன்றிகள் சொன்னதுபோலவே சொன்னதாம்.
உடனே நரி ஊ…ஊ….வென வேகமாக ஊதிப் பார்த்ததாம்.ஆனால் பாவம்இப்படி செய்து செய்து அதற்கு இருதயம் பலவீனமாகிப் போய் இறந்தே போனதாம்.மூன்று பன்றிகளும் உயிர் தப்பியதை எண்ணி பெருமூச்சு விட்டனவாம்.

moral of the story ஐ நீங்களே சூழ்நிலைக்கு ஏற்றவாறு உங்கள் குழந்தைக்கு சொல்லி விடுங்களேன் ப்ளீஸ்.

7 பின்னூட்டங்கள் மார்ச் 20, 2009

ஸ்கூலுக்கு ஏன் போகணும்?

அம்மாக்கள் வலைப்பதிவுல எழுதி ரொம்ப நாள் ஆச்சு. என்ன எழுதறதுனு யோசிச்சால் ம்ஹூம் ஒண்ணும் தோணலை. மிஸஸ் டவுட் கொடுத்த ஐடியாதான் நினைவுக்கு வந்தது. அதனால் “கதை நேரம்” என்று ஒன்று போட்டு விட்டேன்.

என்கிட்ட குழந்தைகள் இப்பவும் விரும்பி கேட்கிற என் கற்பனை கதை இது. என் பொண்ணு ஸ்கூலுக்கு போக மாட்டேன் என்று அடம் பிடிச்சப்ப உருவாகி அவளை ஸ்கூலுக்கு தயார் செய்ய வச்ச கதை. என் தோழி அவள் பொண்ணு ஸ்கூல்ல சொல்லி குட்டி குழந்தைகள் விரும்பி இரசித்த கதை. என் வலைப் பதிவுல இருந்து எடுத்து , இணையத்தில் இருந்து படங்களோட போடறேன். உங்க குழந்தைகளுக்குப் பிடிச்சிருக்கானு சொல்லுங்க..

ஒரு காட்டில் ஒரு யானை இருந்ததாம். அது ஒரு நாள், வாக்கிங் போச்சாம். ஒரு முயல் பார்த்ததாம். “யானை அண்ணா, யானை அண்ணா எங்கே போறீங்க?” அப்படீனு கேட்டுச்சாம். “நான் வாக்கிங் போறேன்”, அப்படீனு யானை
சொல்லுச்சாம். “நானும் வரேன்”, அப்படீனு முயல், யானை மேல ஏறிக்கிச்சாம்.

முயல் யானை மேல வர்றதை பார்த்து, குரங்கு வந்துச்சாம். “யானை அண்ணா, யானை அண்ணா எங்கே போறீங்க?” அப்படீனு கேட்டுச்சாம். “நான் வாக்கிங் போறேன்”, அப்படீனு யானை சொல்லுச்சாம். நானும் வரேன்”, அப்படீனு குரங்கு, யானை வால்ல தொஙகிட்டு வால்தனம் பண்ணிட்டு வர ஆரம்பிச்ச்தாம்.

குரங்கு, பண்ற சேட்டையை, அணில் பார்த்துச்சாம். “யானை அண்ணா, யானை அண்ணா எங்கே போறீங்க?” அப்படீனு கேட்டுச்சாம். “நான் வாக்கிங் போறேன்”, அப்படீனு யானை சொல்லுச்சாம். நானும் வரேன்”, அப்படீனு அணில், யானை துதிக்கையில் ஏறி விளையாடுச்சாம்.

அப்படியே காட்டில் மயில், குயில், மான் எல்லாம் சேர்ந்து, இயற்கையை இரசிச்சிட்டே போனாங்களாம். திடீர்னு, “உர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்….” அப்படீனு சத்தம். பார்த்தால், சிங்கம் நின்னுச்சாம்.

“எல்லாரும் எங்க் போறீங்க”, அப்படீனு சிங்கம் உறுமுச்சாம். “நாங்க வாக்கிங் போறோம்”, அப்படீனு எல்லா மிருகமும் சேர்ந்து கத்துச்சாம். “யானை மேல ஏறிகிட்டு என்ன வாக்கிங்… எல்லாம் இறங்குங்க, நானும் வரேன்..” அப்படீனு சிங்கம் சொல்லிச்சாம்.

எல்லாம் கீழே இறங்கி,ஜாலியா குளத்த்து கிட்ட வந்தாங்களாம். குட்டி முயலுக்கு ஒரே தாகம். ஓடிப் போய் தண்ணில வாய் வச்சுதாம். உள்ள இருந்து ஒரு முதலை வந்துச்சாம்.

“எல்லாரும் எங்க போறீங்க” அப்படீனு முதலை மிரட்டுச்சாம். “நாங்க வாக்கிங் போறோம்”, அப்படீனு எல்லா மிருகமும் சேர்ந்து கத்துச்சாம். உடனே முதலை அழ ஆரம்பிச்சதாம். பெரிய மீன் ஒண்ணு வந்துச்சாம்.

அதுவும் எல்லாரும் வாக்கிங் போறாங்கன்ன உடனே அழுதுதாம். எல்லாரும் “ஏன் அழறீங்க” அப்படீனு கேட்டாங்களாம். மீனும் முதலையும், எங்களுக்கும் வாக்கிங் வர ஆசையா இருக்கு, ஆனா நாங்க தண்ணிய விட்டு எப்படி வர்றது” அப்படீனு அழுதுதாம்.எல்லா மிருகமும் அழ ஆரம்பிச்ச்தாம்.

அப்ப யாழ் பாப்பா வந்தாளாம். “எல்லாரும் ஏன் அழறீங்க” அப்படீனு கேட்டாளாம். சிங்கம் காரணத்தை சொல்லுச்சாம். உட்னே யாழ் பாப்பா சிரிச்சாளாம், “இதுக்கா அழறீங்க? நான் ஒரு ஐடியா கொடுக்கட்டுமா?”, அப்படீனு கேட்டாளாம். எல்லாரும் “என்ன என்னனு” கேட்டாங்களாம். யாழ் குட்டி சொன்னாளாம், “எல்லாரும் ஜாலியா தண்ணில குதிச்சு நீந்துவோம்”. எல்லோருக்கும் சந்தோஷமாம். ஜம்முனு தண்ணில குதிச்சு விளையாடினாஙகளாம்.

யாழ் பாப்பாக்கு மட்டும் எப்படி இது தோணிச்சாம்?
யாழ் பாப்பா புத்திசாலி.

யாழ் பாப்பா ஏன் புத்திசாலி?
சிங்கம் ஸ்கூலுக்கு போகுதா? இல்ல… யானை ஸ்கூலுக்கு போகுதா? இல்ல? மீன் ஸ்கூலுக்கு போகுதா? இல்ல… யாழ் பாப்பா ஸ்கூலுக்கு போறாளா? ஆமாம். அதான் புத்திசாலியா இருக்கா..

10 பின்னூட்டங்கள் பிப்ரவரி 23, 2009

நாங்க ரெடி …நீங்க ரெடியா ?(கதை சொல்லத்தாங்க)

தினமும் இரவு தூங்குவதற்கு முன் பாப்புவிற்கு கதை சொல்வதென கொஞ்சநாட்களுக்கு முன்பிலிருந்து தீர்மானித்திருந்தேன் . தினம் ஒரு கதை என நான் முடிவு செய்ததை அவளிஷ்டத்திற்கு இரண்டு …மூன்று என்று அவளே மாற்றி அமைத்துக் கொண்டாள்.இது ஒரு கஷ்டமான வேலை தான் என்பதை அவள் ஏனோ இப்போது வரை ஒத்துக் கொள்வதே இல்லை .அது மட்டுமல்ல நானும் தான் தினம் தினம் என்ன கதையைத் தான் புது புதுசாகச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பதாம் ?

நான் சின்னவளாக இருந்த போது என் பாட்டிகள் இருவரும் அருமையாகக் கதை சொல்வார்கள்.அதிலும் என் அம்மா வழிப் பாட்டி சொன்ன “குத்து விளக்கு..சர விளக்கு” கதை அது பாட்டுக்கு ஒரு மாதம் ஒன்றரை மாதம் வரை கூட இழுத்துக் கொண்டே போகும்…கதையின் சுவாரஷ்யம் நம்மையும் கதைக்குள் இழுத்துக் கொண்டு போய் நம்மையும் மறந்து நாம் தூங்கி விட்டிருப்போம் ;எப்போது தூங்கினோம் என்பதே விடிந்து எழும் போது ஆச்சரியமாக இருக்கும் .கதை கேட்டவாறு தூங்கும் ஒவ்வொரு இரவும் மிக மிக நுட்பம் வாய்ந்த பல அற்புதக் கனவுகளுடன் தான் நமக்கு விடிந்திருக்கும்.

நிச்சயமாக கனவில் ராட்சசன் வந்திருப்பான் …வெள்ளை உடை அணிந்து கொண்டு கையில் நட்ச்சத்திர வடிவ மந்திரக் கோல் பிடித்துக் கொண்டு சிறகுகளுடன் தேவதைகள் வந்திருப்பார்கள்…வேட்டைகாரனும் …புறாவும் வந்திருப்பார்கள் .சிங்கமும் …புலியும் வந்து நம்முடன் பேசி விட்டுப் போயிருக்கும்.

என் பாட்டி ஒரு “சுண்டெலிக் கதை “சொல்வார்கள் .ஏதோ ஒரு முனிவரின் தவத்தைக் கலைத்ததால் ஒரு அழகான இளவரசி “சுண்டெலியாகச்” சபிக்கப் பட்டு விடுகிறாள். அந்த சுண்டெலி பிறகு அழுது அழுது சாப விமோஷனம் கேட்டதும் முனிவரும் மனமிரங்கி கொடுத்த சாபத்தை மீட்டு எடுக்க முடியாது ;ஆனால் நீ வேண்டுமானால் பகலெல்லாம் சுண்டெலியாகவும் இரவில் மட்டும் அழகான இளவரசியாகவும் இருந்து கொள் உன் சாபம் முடியும் வரை என்று கூறி விட்டுப் போய் விடுவார் .இந்தக் கதையையும் என் பாட்டி இரண்டு மாதங்களுக்கு நீட்டி முழக்கி இழுத்து விடுவார் .

இந்தக் கதை மட்டுமா …!

பாட்டி சொன்ன கதைகள் :-

  1. அலிபாபாவும் நாற்ப்பது திருடர்களும் கதை
  2. பால நாகம்மாள் கதை
  3. நல்ல தங்காள் கதை
  4. பட்டி விக்கிரமாதித்தன் கதை
  5. போஜ ராஜன் கதை
  6. கோவலன் கண்ணகி கதை (இது சிலப்பதிகாரம் என்பதெல்லாம் ஐந்தாம் வகுப்பிற்கு பிறகே தெரிய வந்தது!!!)
  7. கர்ணன் கதை
  8. குசேலன் கதை
  9. கிருஷ்ண லீலைகள்

இவையெல்லாமே என் பாட்டி சொன்ன கதைகளே …அதென்னவோ அவர்களிடம் எப்போது போய் கதை கேட்டாலும் டக்கென்று ஏதாவது ஒரு கதையை கை வாசம் வைத்திருப்பார்கள்.

தலை முடியை மிருதுவாக வருடியவாறு பாட்டி சொல்லும் கதைகளை கேட்டுக் கொண்டே வளர்வதென்பது ஒரு அழகான ஆனந்தம் தான் .என் பாப்புவுக்கு அந்த ஆனந்தம் அத்தனை நிறைவாகக் கிடைக்கவில்லை என்பது எனக்கொரு குறையே!?எனது குழந்தைப் பருவத்தில் எனக்கு கிடைத்த பல சுவாரஷ்யங்கள் என் குழந்தைக்கு இப்போது இல்லை.காலம் மாறி விட்டது .

அன்றெல்லாம் நிச்சயம் ஒவ்வொரு வீட்டிலுமே இரண்டு அல்லது இரண்டிற்கு மேற்பட்ட குழந்தைகள் கட்டாயம் இருப்பார்கள் .கிராமம் என்றால் சொல்லவே வேண்டாம் …மாலை மயங்குகையில் எல்லா குழந்தைகளும் தெருவில் தான் கூடி நிற்பார்கள் .

  1. பாண்டியோ (இதை நொண்டி என்றும் சிலர் கூறுவார்கள் !)
  2. கள்ளன் …போலீசோ (
  3. உதவியோ ?!(லாக் அண்ட் கீ )
  4. ஐஸ் பால் (அல்லது ஐஸ் ஒன் …ஐஸ் டூ வோ !)
  5. கொலை கொலையாம் முந்திரிக்காயோ
  6. கண்ணா மூச்சி ரே…ரே வோ
  7. கிளியாந்தட்டோ
  8. கிட்டிப் புல்லோ

ஏதோ ஒரு விளையாட்டு தட புடல் பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் .

அது முடிந்ததும் சாப்பாட்டுக்கு வீட்டுக்கு ஓடி விட்டு கதை கேட்க கூடுபவர்களும் கூடுவார்கள் .எது எப்படி ஆயினும் கிராமங்களில் (90 )தொன்னூறுகளில் எட்டு மணிக்கே ஊர் அடங்கி விடும். அதனால் குழந்தைகளும் சீக்கிரமே தூங்கியாக வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது அப்போது .

இப்போதைப் போல 11 மணி வரை டி.வி பார்க்க வகையில்லை அப்போது…எனென்றால் டி.வி யே அப்போது எங்கோ ஒரு சில வீடுகளில் மட்டுமே இருக்கும் .இப்படியெல்லாம் இருந்ததினால் அப்போது எல்லோருக்குமே கதை சொல்வதும் …கதை கேட்பதும் ஒரு வித பொழுது போக்காக இருந்திருக்கலாம்.சிலர் திரைப் படங்களைப் பார்த்து விட்டு வந்து அதையும் கதை போலவே சொல்வார்கள் .

  1. அலிபாபாவும் நாற்ப்பது திருடர்களும்
  2. ஹரிச்சந்திரன் கதை
  3. சம்பூர்ண ராமாயணம் இதெல்லாமே அந்த வகை ;

இவையெல்லாம் தாண்டி என் அம்மா எனக்குச் சொன்ன சில கதைகளும் உண்டு .

  1. முயல் ஆமைக் கதை (slow and steady win the race)
  2. நான்கு சிங்கங்கள் கதை (the strength of unity)
  3. வேடனும் புறாவும்..எறும்பும் கதை (பலன் கருதாமல் செய்த உதவியின் நற்பலனை உணர்த்தும் கதை)
  4. தவளையும் எலியும் கதை (கூடா நட்பை உணர்த்தும் கதை)
  5. காகமும் பாம்பும் கதை (புத்திசாலித் தனத்தின் அவஷியத்தை உணர்த்தும் கதை)

இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம் .இதில் பல கதைகள் இங்குள்ள எல்லா அம்மாக்களுக்கும் தெரிந்தே இருக்கலாம்.தெரியாதவர்களுக்கு வாரம் ஒன்று வீதம் இனி நான் இங்கே சொல்கிறேன் .மேலே நான் குறிப்பிட்ட சில கதைகள் வெறும் கற்பனையை மட்டுமே தூண்டக் கூடியவை .என் அம்மா சொன்னதாக நான் குறிப்பிட்டவை மட்டுமே குழந்தைகளை அறிவுப் பூர்வமாக சிந்திக்கச் செய்யக் கூடியதாக இருக்கலாம் .

ஆனால் என்னைப் பொறுத்த வரையில் நம் குழந்தைகளுக்கு வெறும் அறிவு மட்டுமே போதும் என்பதாக எண்ண முடியவில்லை.அறிவோடு சேர்ந்து சிறிது கற்ப்பனை வளமும் வேண்டும்.எதிர் மறையான சிந்தனையை ஏற்படுத்தாமல் ராமாயணம்…பாரதம்…கர்ண பரம்பரைக் கதைகள்…பஞ்ச தந்திரக் கதைகள் ….ராமகிருஷ்ணரின் ஆன்மீகக் கதைகள்…ஹனுமனைப் பற்றிய கதைகள் எல்லாவற்றையும் பாசிடிவ் எண்ணங்கள் தூண்டப் படும் விதமாக சற்றே மாற்றி அல்லது முலாம் பூசி நாம் அவர்களிடத்தே சொல்லத் தகும் என்பதே என் கருத்து .

இங்கிருக்கும் அம்மாக்கள் எண்ண நினைக்கிறீர்கள் என்பதை பின்னூட்டத்தில் கூறுங்கள் .பாப்புவோடு கதை கேட்க நீங்கள் ரெடி என்றால் சொல்ல நாங்களும் ரெடி ….பிறகு தொடரலாம் ….பலப் பல வண்ண …வண்ணக் கதைகளை.

10 பின்னூட்டங்கள் பிப்ரவரி 1, 2009

பக்கங்கள்

பிரிவுகள்

தொடுப்புகள்

மேல்

நாட்காட்டி

ஓகஸ்ட் 2018
தி செ பு விய வெ ஞா
« டிசம்பர்    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Posts by Month

Posts by Category